Moje Dzielnice 3...


Gdańsk - Główne Miasto
(wyprawy po lody w termosie na obiad niedzielny u babci)



Komentarze

Anonimowy pisze…
A gdzie ten termos?
I porzy okazji - zaczynasz robic ciekawa serie. Widac, ze powoli wsiakasz w magiczny swiat fotografii wielkoformatowej, ktora jest najwyzszym stopniem wtajemniczenia w tej sztuce. Brawo! Pozwol tylko, ze zwroce Ci uwage na kontrolowanie drugiego planu. Powinienes wyszukiwac bardziej jednolite tla. Framugi okien, czy drzewa wystajace z glow fotografowanych troszeczke raza i odbieraja Twoim pracom znamiona perfekcyjnosci.

O ile uda Ci sie jeszcze gdzies dostac material pozytywowy, polecam zabawe w polaroidowe transfery.

Pozdrawiam.
Starszy kolega, tez wielkoformatowiec.
11 września 2008 08:29
iczek pisze…
Dzieki za podpowiedzi. Ten typ portretu nazywam portretem miejskim (byc moze sam sobie wymyśliłem taka kategorie) i jemu należy się właśnie tło zastane. Zbytnia izolacja portretowanej osoby od tła i okoliczności ulicy bardzo zniekształci rzeczywistą i trwałą relację między obiektem a otoczeniem.
Aczkolwiek może racja, że troche "spokojniejsze" tła dały by siły portretowanemu.
11 września 2008 09:28
Anonimowy pisze…
Skąd taka jakby selektywna ostrość, jakiś pokłon obiektywu, czy to normalna - malutka- głębia ostrości, chodzi mi o stopy i kolana ?
11 września 2008 10:29
Anonimowy pisze…
Wielkoformatowa mania Pana Iczka w koncu zaczyna dawac smaczne owoce, musze przyznac :-) Galezie, framugi wystajace z glow? Nie aranzujmy studio-miasta...! Jest dobrze, jest autentycznie, kontekstowo! :-)
11 września 2008 11:21
iczek pisze…
@pytacz: pokłony, przesuwy, położenie obiektywu względem modela...
11 września 2008 11:46
Anonimowy pisze…
Nie wiem czy zrobienie kilku krokow w lewo czy prawo to aranzowanie studio-miasta.

WWZ
11 września 2008 11:58
iczek pisze…
;) Nawet centymetr w lewo to aranżowanie :)

Patrząc pod kątem portretu w klasycznym rozumieniu - fakt tło rozprasza, patrząc na portret jako zdjęcie człowieka w środowisku - nie widzę większego problemu:)_
11 września 2008 12:27
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Artysto" - pokaż kalekę...!

Obraz
Od lat męczy mnie coś. To coś, ukrywa się pod słowem: wykorzystywanie. A dokładniej - czy artysta ma prawo wykorzystywać innych ludzi i ich ułomności do osiągnięcia jakiegoś celu mniej lub bardziej artystycznego. By zaspokoić swoje ego!? Kurcze fundamentalne pytanie, które rodzi się za każdym razem gdy widzę banalny portrecik jakiegoś ćpuna pod dworcem lub pijaka lub słynne już zwycięskie zdjęcia narkomanki z WPP kilka lat temu. Tym razem poruszył mnie (negatywnie) materiał omawiany na SO autorstwa Oiko Petersena, pt.: "DOWNTOWN Collection ", w którym gość przebrał ludzi chorych na Zespół Downa w śmieszne stroje i ustawił ich w śmiesznych pozach. Jednocześnie czytając uzasadnienie autora krew mnie zalewa: "W obiegowej opinii zespół Downa kojarzy się z nieszczęściem i smutkiem, jednak w rzeczywistości może być całkiem inaczej. Jeżeli tylko nie będziemy patrzyli na osoby z zespołem Downa przez pryzmat naszej normalności szybko okaże się, że zespół Downa wcale nie musi być...
Czytaj więcej

Powrót

Obraz
Jest 20 sierpnia 2025 roku. Od dnia zamknięcia tego bloga minęło 5666 dni. Ostatni wpis kończący moją przygodę z najlepszą rzeczą, którą zrobiłem w Internecie był datowany na 15 lutego 2010. Po ponad 15 latach postanowiłem przywrócić do życia, poprzez powrót do indeksowania w Google te moje wpisy. Oczywiście w tym czasie prowadziłem inny blog na platformie wordpress:  iczek.pl , ale od czasu do czasu chciałem powrócić do dawnych lat. Co dalej? Nie wiem jeszcze... nowa wersja bloga "Fotopropaganda" ma trochę inny charakter. Czy dam radę kontynuować taką formę regularnego dzielenie się swoją fotograficzną pasją? Czy ma sens utrzymywanie dwóch blogów? Czy ktokolwiek jeszcze czyta blogi? :) Zapraszam Was do przeglądania archiwum, zapraszam Was do fotografowania!
Czytaj więcej

Wernisaż... jak?

Sprawa ta, jak każda niby prosta rzecz, wydaje się być banalna. Zadaniem jest zrobienie wernisażu. Pytanie podstawowe: jak!? Byłem w swoim krótkim fotograficznym życiu na kilkudziesięciu wernisażach. Większość z nich, a może nawet i wszystkie wyglądały podobnie. Co by nie rzec - tak samo?! Może więc zacznijmy od początku... Wernisaż - uroczyste otwarcie wystawy (zazwyczaj dzieł sztuki, ale także innych osiągnięć, np. naukowych lub dorobku miasta), odbywające się przed oficjalnym rozpoczęciem dostępu dla publiczności. Celem wernisażu jest podniesienie rangi oraz nadanie rozgłosu wystawie, a jednocześnie jest on okazją do spotkania się przyjaciół i znajomych bohatera wystawy oraz osób interesujących się bądź związanych z branżą, którzy często mają unikalną okazję zetknąć się osobiście z autorem wystawianych prac. Tyle na ten temat Wikipedia. W sumie jasne i proste. Idźmy dalej. Jak zrobić wernisaż, aby nie zanudzić gości i aby twórca i twory jego były w środku uwagi, bo taki przecież je...
Czytaj więcej