fotoiczek

. . Rzeczywiście to będzie bardzo krótki wpis :) Czy ktoś może mi odpowiedzieć, dlaczego to nazywa się: Szkoła Mistrzów Fotografii? http://wyborcza.pl/0,91507.html Za chińskiego boga nie mogę się domyśleć...? I jaka idea przyświeca temu tworowi...?

- No i jak Piotr, podobają ci się zdjęcia? - Ramka passepartout jest krzywo przycięta, nierówno obrazki spasowane - nie widać ramek wszędzie na drukach... - Ale ja się pytam o zdjęcie, nie o ramki! - Ale ja widzę od razu te błędy i co mam począć? Po prostu skupiam się na odbiorze całości... - To się skup na odbiorze treści... - Nie umiem już teraz... Blachy wydawały się w porządku. Tapicerka zadbana, w środku nie było palone. Opony widać, że nówki. Spasowanie szczelin dokładne i nic nie wskazywało, że auto było bite. Można powiedzieć, że jak na 4 latka wyglądało idealnie. Jak nowe. Przebieg 40.000 świadczył, że stojąca przede mną, około 50-letnia właścicielka raczej woziła nim zakupy na przednim siedzeniu. - No i jak? - Wygląda ok, myślę, że się dogadamy... - auto już w myślach było moje. - Piotr, jak Twoje auto się sprawuje? - Kolega od ocenianych zdjęć spotkał mnie kilka miesięcy później. - Nie chcę o tym mówić! - O, co jest? - Samochód okazał się pudełkiem pełnym zepsutych czekolad...

Chłopcy idący ulicą Gdańsk, lipiec 2008 .. więc o co Ci chodzi? Tymi słowami, można powitać żonę wracając z nocnej nasiadówki w gronie "widzących inaczej" - czyli fotografów. Można też tymi słowami, podsumować wystawę kolegi, który pyta dlaczego przyszli tylko znajomi i rodzina. Można wreszcie zastanawiać się nad swoją drogą fotograficzną... i to właśnie mnie trafiło. No bo niby jest super. Niby ta fotografia spełnia i zaspakaja ludzkie dążenia twórcze, bez których praca stałaby się jedynym celem życia, a jednak czuję niedosyt. Chyba to jest niedosyt, który trawi trzewia wszystkim chcącym przekazać swoje "twórcze JA". Takie to oklepane, że sam zaczynam się zastanawiać, czy mając trzy krzyżyki na karku nie powinienem już dawno wytrzepać spod łepetyny takie maluczkie myśli. Ale one tam są i nie na to nie poradzę. Jak zaspokoić więc swoje twórcze JA? Metody..?: - wystawić coś na plfoto i czekać... - założyć bloga i sprawdzać codziennie Analytics... - komentować cudze z...

Kobieta rozmawiająca przez telefon Sopot, 2008

To, że telefony komórkowe zmieniły nasze życie jest truizmem. To, że miliony zdjęć ludzi rozmawiających przez telefon zalewają wszelkie galerie też jest oczywiste. Ale za to najmniej zrozumiałe dla mnie jest to, że nadal korci mnie fotografowanie rozmawiających przez komórki ludzi i za każdym razem użytkownicy mobilów potrafią mnie zaskoczyć inwencją w sposobie rozmawiania. Kobieta rozmawiająca przez telefon Sopot, lato 2008

Balon i przeskakująca kobieta Sopot, lato 2008

Mężczyzna siedzący na krześle Sopot, czerwiec 2008