Clarinetist

.




wizaż i stylizacja: Kamila Wyroślak,
klarnet - Magda Sowul (AM Gdańsk)

***
Specjalnie dla Kamili więc :) fiolety..



Komentarze

Anonimowy pisze…
No kolego, 1 i 3 to zastrzeliles mnie ;) mniut normalnie ;) 2 i 4 juz tak zwyczajniej.
5 marca 2009 13:36
Kraftsman pisze…
Rewelacyjne zdjęcia, zwłaszcza 1. Gratuluję.
5 marca 2009 14:10
iczek pisze…
wujek - wiesz,że ze zwyczajnymi fotami to jest największy kłopot i ta sesja jest tego przykładem:) Najtrudniej o najprostsze :)
5 marca 2009 14:14
Anonimowy pisze…
proszę Iczek wypiep... to krzesło!!!
W tych czasach chyba mozna znaleść coś bardziej gustownego!

bo tak to czwórka ma znów klimat fotografii z gabloty ulicznej...

1 i 3 bardzo, bardzo udane !!!

2 i 4- za mocne winiety i jakaś taka irytująca kolorystyka...
5 marca 2009 14:21
iczek pisze…
Krzesło zostaje na wieki wieków... - [prawda Beata...?:)]

Gabloty uwielbiam..:)
Codziennie oglądam gabloty z tymi starymi fotami... mniód Panie.. :)
5 marca 2009 14:23
Anonimowy pisze…
no, te proste sa najtrudniejsze, to fakt ;) a przyznam, ze temat muzykow nie jest mi obcy i nie jest to latwy temat... patrze po raz kolejny i naprawde jesli chodzi o portrety muzykow, to 3 to naprawde bardzo mocne zdjecie.
5 marca 2009 14:28
Anonimowy pisze…
no... różnie to bywa z tymi gablotami
5 marca 2009 14:29
Anonimowy pisze…
Super zdjęcia ;-)
Zwłaszcza 1.

Marcin
5 marca 2009 14:38
Anonimowy pisze…
Zaje*&^*&^!
5 marca 2009 15:49
Anonimowy pisze…
No, w koncu!
5 marca 2009 17:50
iczek pisze…
Jarek - czy Ty nie przesadzasz?:)
Co to - wyścigi jakieś ?:)
5 marca 2009 19:28
Anonimowy pisze…
3! 3! i jeszcze raz 3! REWELACJA ! :)

Gosia Barta
5 marca 2009 20:23
Anonimowy pisze…
E tam przesadzam. Zadne wyscigi. Po prostu te zdjecia sprostaly mym prywatnym oczekiwaniom dotyczacym tego projektu. Bo wiolenczelistka mnie lekko zmrozila :-)
5 marca 2009 20:33
Anonimowy pisze…
Cześć Piotrze,
a mnie w zdjęciach 2 i 4, oprócz zbyt dużej winiety, razi ten strasznie ciężki "walec" nierozwiniętego materiału stanowiącego tło... Normalnie mnie rozprasza.
Jest to oczywiście uwaga odbiorcy Twoich prac, bo wiesz, że jestem fotograficznym laikiem :))

Pozdrawiam, Mariusz J.
6 marca 2009 08:58
iczek pisze…
Mariusz - laik nie laik, dzieki za uwagi. W koncu z kom jak kim, ale z Twoja opinią zwykłem się liczyć :)

Nastęnym razem zrobie tam coś innego... :)
6 marca 2009 09:03
Anonimowy pisze…
A gdzie fiolecik? :)
6 marca 2009 14:10
Anonimowy pisze…
Bardzo piekne portrety. Ten pierwszy to moj ulubiony
6 marca 2009 15:13
guerilla pisze…
Do czego służy to drewienko z pierwszego zdjęcia?

Myślałem że to klamerka ale to pewnie jakieś specjalistyczne drewienko do strojenia instrumentów?:)
7 marca 2009 13:19
iczek pisze…
To stroik...
7 marca 2009 22:48
Anonimowy pisze…
fantastyczne prace........
8 marca 2009 02:25
natka boska pisze…
nie bede udawała ze znam sie na zdjeciach ale trzeba przyznać ze są bardzo pozytywne..pewnie dlatego, że pani na fotach jest pozytywna:) mi sie najbardziej podoba 2, a w zasadzie spodnie na 2 ;D
10 marca 2009 17:28
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

The end...

Obraz
Prawie każdy tytuł mojego posta nosił wielokropek. Dlaczego? To akurat proste, każdy z nich był jedynie moją wizją tego, czym może być, jest lub czym wydaje mi się, że jest fotografia. Wieloznaczność jest wspaniałą cechą fotografii. Odnosimy widziany obraz do swoich doświadczeń, odczuć, stanów emocjonalnych z danej chwili. Wielokropek jest jak listki przysłony. Odpowiednio domknięte potrafią ukazać to, co w tle lub to co na wierzchu. Wielokropek rozmywa nam dosadny pierwszy plan, kieruje myśl, wzrok na inne elementy tematu. Miałem nadzieję, że nawet nie zgadzając się ze mną, czyni się dyskusję o fotografii czymś, co pozwala poznać. Poznać inne widzenie, ludzi, fotografów i wreszcie - samą fotografię jako medium. Pewnie już się domyślacie, że to forma listu pożegnalnego. Użytkownicy elektronicznych aparatów powiedzieliby, że się baterie skończyły. Ci, którzy cenią manuale zapewne stwierdzą, że po prostu rolka się kończy. Jakkolwiek tego cudnie nie określę, mam wrażenie, że doszedłem do ...
Czytaj więcej

200, 300, nie ja dam 500...

Obraz
Milion, pięćset, sto, dziewięćset... Czytam wzory umów na fotografię ślubną pościągane z sieci i mnie przerażenie ogarnia. W większości ofert, minimalną ilością zdjęć, jaką gwarantują fotografowie to 200 fotek... :) A najczęściej jest to 300 i więcej!! A ja uważam, że prawdziwie dobrze zrobiony ślub powinien zamykać się maksymalnie 20 zdjęciami. Zresztą nie widzę ani miejsca, ani powodów aby robić więcej zdjęć...!? No prześledźmy to: - przygotowanie: panna zakłada suknie, pan zapina spinki, rodzice błogosławią ( 3 foty ) - ceremonia: wejście, obrączki z przyrzeczeniem, wyjście w fontannie płatków i ryżu ( 3 foty ) - dom weselny: wejście, taniec, tort (warunkowo!), oczepiny ( 4 foty ) Jak na razie mamy 10 fotek, które zamykają całość dnia ślubnego. Żeby nie było gadania można zrobić dodatkowo: - teściową robiącą makijaż, - samochód z leżącą na masce panną, - widoczki w ławkach (błeee!), - składanie życzeń, - taniec pijanego wujka z ciotką. To daje dodatkowe 5 fot . Mamy już 15 zdjęć....
Czytaj więcej

"Artysto" - pokaż kalekę...!

Obraz
Od lat męczy mnie coś. To coś, ukrywa się pod słowem: wykorzystywanie. A dokładniej - czy artysta ma prawo wykorzystywać innych ludzi i ich ułomności do osiągnięcia jakiegoś celu mniej lub bardziej artystycznego. By zaspokoić swoje ego!? Kurcze fundamentalne pytanie, które rodzi się za każdym razem gdy widzę banalny portrecik jakiegoś ćpuna pod dworcem lub pijaka lub słynne już zwycięskie zdjęcia narkomanki z WPP kilka lat temu. Tym razem poruszył mnie (negatywnie) materiał omawiany na SO autorstwa Oiko Petersena, pt.: "DOWNTOWN Collection ", w którym gość przebrał ludzi chorych na Zespół Downa w śmieszne stroje i ustawił ich w śmiesznych pozach. Jednocześnie czytając uzasadnienie autora krew mnie zalewa: "W obiegowej opinii zespół Downa kojarzy się z nieszczęściem i smutkiem, jednak w rzeczywistości może być całkiem inaczej. Jeżeli tylko nie będziemy patrzyli na osoby z zespołem Downa przez pryzmat naszej normalności szybko okaże się, że zespół Downa wcale nie musi być...
Czytaj więcej