Portret na mokro... David Prifti


No nie!
Jednak mokry kolodion mnie rozwala!
No, czy można oddać plastykę portretu lepiej niż te szklane płytki zamoczone w collodion...?

No nie można!

Komentarze

Anonimowy pisze…
Iczku, co masz na mysli mowiac :plastyka:? Przecież to co pokazujesz to cztery tony na krzyż i zblokowane światła. Sentymentalnie urokliwe, nie powiem...
4 stycznia 2009 16:32
Anonimowy pisze…
Wiedzialem, ze wyciagniesz ten temat :D Mnie tez to rozwala. Urokliwe alkos, ale nie tylko - to ma po prostu jakis klimacik, chyba wlasnie przez niedoskonalosc tej techniki. Dla mnie doskonalosc = cyfra = bezdusznosc. Taka przynajmniej mam teorie na ten temat ;) Bo najczystszy obraz, najostrzejszy i najdoskonalszy - wg mnie daje obecnie cyfra. A jednak czegos jej brak. Tak jak z trzaskami z winyla - niedoskonalosc, ale jaka mila dla ucha...
A w temacie polecam obejrzec: http://ngm.nationalgeographic.com/ngm/bestvintage/multimedia_vid2.html
4 stycznia 2009 19:02
iczek pisze…
@wujek: :):)
http://iczek.blogspot.com/2008/08/kowboje-robba-kendricka.html
4 stycznia 2009 20:26
iczek pisze…
@alkos - nie umiem Ci tego wyjaśnić pismem, czy mową. Albo się to widzi albo nie. Ja widzę plastykę. Tak dokładnie, to najlepsze określenie - plastyka obrazu. Plastyka światła. Plastyka cieni. Nie ma znaczenia ile tonów czy innych "jednostek pomiaru światła" tam wsadzisz...

Fotografia to nie tylko tony, cienie, piksele... to TO COŚ.

Klimat, jak pisze wujek, a dla mnie plastyka....

Ot.. :)

Ale Ty to wiesz, więc nie wiem czemu pytasz.. :)
To taki Twój "moment", którego poszukujesz... albo jest albo go nie ma i czasami niewielu poza Tobą ten moment na zdjęciu wyczuwa.

Tyle...
4 stycznia 2009 20:30
Anonimowy pisze…
W pełni zgadzam sie z Wujkiem i Iczkiem, dla mnie równiez owa niedoskonałość nadaje charakter i sznyt.
piękne te fotogrfie ... sam z reszta ostatnio poszukuje niedoskonałości, kupując coraz starsze aparaty ze starymi obiektywami ... wtedy dopiero jest "blask"
4 stycznia 2009 21:45
Anonimowy pisze…
na szczescie sa juz plaginy do tego - na monitorze kompletnie nie do odroznienia - bedzie mozna wszystkim pstryknieciom dorobic "klimat" i wzbudzac okrzyki zachwytu. pzdr, r
5 stycznia 2009 09:28
Jarek pisze…
Kazdą technikę malarską i graficzną mozna zasymulować "plaginem". Nawet linoryt. Ale ci ludzie glupi, nie? Mecza sie z dlutami, prasami jakimis, farbami sie brudza, zeby tylko dorobic "klimat" i wzbudzac okrzyki zachwytu. Co wiecej, slyszalem nawet o takich, czego juz zupelnie nie rozumiem, co swoich prac nawet nie skanuje i nie wrzucaja do neta. Beka, nie?
5 stycznia 2009 09:48
Anonimowy pisze…
spora beka, zwazywszy, ze wiekszosc osob powyzej zgadza sie z "klimatem" i zachwycaja nim ogladajac jakis maly skanik. dobry plaginik zapewni powyzsza reakcje do niemal kazdego poprawnego pstrykniecia. nie wierzysz? wejdz na plfoto czy innego alta :) pzdr, r.
5 stycznia 2009 09:55
iczek pisze…
Panowie...
Ale jest na szczęscie (!!!) taka grupa ludzi, któzy CENIĄ to, że nie jest to plugin.
I tak długo jak tak będzie, to będę wierzył, że świat nie zpsił się zupełnie i są ludzie ceniący zaangażowanie, pasję, miłość do tworzywa i narzędzia.

Myślę nawet, że to się nigdy nie zmieni....!!

Weźcie pod uwage, że może za 30 lat, ktoś z nieukrywanym sentymentem i miłością będzie na półce pielęgnował Nikona D2H.... :)
Chociaż akurat ilość produkcji niestety zabija unikatowość :)


Ten post miał pokazać nie tylko fajny klimacik zdjęć, ale przede wszystkim to mały hołd twórcom, którzy pielęgnują takie techniki...

Co nie znaczy, że niektórym się to nie podoba i nie czują klimatu...
5 stycznia 2009 10:04
Anonimowy pisze…
Ja nie mowie, ze ten obraz jest zly przez te cztery tony na krzyż. Ale nie jest on świetny tylko dlatego, że jest kolodionem !-) Powiem moze inaczej - ta Fotografia bylaby równie dobra, gdyby wykonac ja wieloma innymi technikami nosnika.

Co do tego, ile znaczy unikalnosc procesu nie trzeba mnie przekonywac, ale... w koncu i tak liczy sie tylko przestrzen obraz-widz...
5 stycznia 2009 11:22
Anonimowy pisze…
Mysle alkos, ze niekoniecznie ta fotografia bylaby rownie dobra... Pewne techniki podkreslaja charakter zdjecia, inne go psuja. Plyta szklana swietnie nadaje sie do portretu - wrecz rewelacyjnie. Natomiast jest sporo dzialek w fotografii, do ktorych kompletnie nie pasuje.
Co do pluginow, to sie usmiechne ;)
5 stycznia 2009 11:36
Kraftsman pisze…
No właśnie, plastyka. Tylko, że nie ma najmniejszego problemu ze zdefiniowaniem PLASTYKI. Wg podejścia - nazwijmy to materialnego - plastyka to "sugestywne, obrazowe przedstawienie, opisanie postaci, sytuacji itp.". W bardziej formalnym ujęciu plastyka to "wyrazistość, bryłowatość form, kształtów" (obydwa za SWJ PWN). Nie chodzi zatem o definicję - chodzi natomiast o to, że nie ma na to WZORU :-), jak na głębię ostrości choćby. A jak wiadomo, jak się nie da czegoś policzyć, to prawdopodobnie w ogóle tego nie ma :-)
5 stycznia 2009 12:47
Anonimowy pisze…
eh, to slodkie mowic "jaka piekna technika szlachetna" patrzac na kilusetpikselowy skan na monitorze LCD :>
i nie da sie ukryc, ze automagicznie zdjecie bardzo wiele osob postrzega lepiej. jedni lubia - czysto estetycznie rzecz biorac - taka tonalnosc inny estetyke polaroida, i tak wykonane zdjecie lepiej przyjma. ale zdjecie nie bedzie lepsze z uwagi na technike. pzdr, r
5 stycznia 2009 15:01
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Powrót

Obraz
Jest 20 sierpnia 2025 roku. Od dnia zamknięcia tego bloga minęło 5666 dni. Ostatni wpis kończący moją przygodę z najlepszą rzeczą, którą zrobiłem w Internecie był datowany na 15 lutego 2010. Po ponad 15 latach postanowiłem przywrócić do życia, poprzez powrót do indeksowania w Google te moje wpisy. Oczywiście w tym czasie prowadziłem inny blog na platformie wordpress:  iczek.pl , ale od czasu do czasu chciałem powrócić do dawnych lat. Co dalej? Nie wiem jeszcze... nowa wersja bloga "Fotopropaganda" ma trochę inny charakter. Czy dam radę kontynuować taką formę regularnego dzielenie się swoją fotograficzną pasją? Czy ma sens utrzymywanie dwóch blogów? Czy ktokolwiek jeszcze czyta blogi? :) Zapraszam Was do przeglądania archiwum, zapraszam Was do fotografowania!
Czytaj więcej

"Artysto" - pokaż kalekę...!

Obraz
Od lat męczy mnie coś. To coś, ukrywa się pod słowem: wykorzystywanie. A dokładniej - czy artysta ma prawo wykorzystywać innych ludzi i ich ułomności do osiągnięcia jakiegoś celu mniej lub bardziej artystycznego. By zaspokoić swoje ego!? Kurcze fundamentalne pytanie, które rodzi się za każdym razem gdy widzę banalny portrecik jakiegoś ćpuna pod dworcem lub pijaka lub słynne już zwycięskie zdjęcia narkomanki z WPP kilka lat temu. Tym razem poruszył mnie (negatywnie) materiał omawiany na SO autorstwa Oiko Petersena, pt.: "DOWNTOWN Collection ", w którym gość przebrał ludzi chorych na Zespół Downa w śmieszne stroje i ustawił ich w śmiesznych pozach. Jednocześnie czytając uzasadnienie autora krew mnie zalewa: "W obiegowej opinii zespół Downa kojarzy się z nieszczęściem i smutkiem, jednak w rzeczywistości może być całkiem inaczej. Jeżeli tylko nie będziemy patrzyli na osoby z zespołem Downa przez pryzmat naszej normalności szybko okaże się, że zespół Downa wcale nie musi być...
Czytaj więcej

Wernisaż... jak?

Sprawa ta, jak każda niby prosta rzecz, wydaje się być banalna. Zadaniem jest zrobienie wernisażu. Pytanie podstawowe: jak!? Byłem w swoim krótkim fotograficznym życiu na kilkudziesięciu wernisażach. Większość z nich, a może nawet i wszystkie wyglądały podobnie. Co by nie rzec - tak samo?! Może więc zacznijmy od początku... Wernisaż - uroczyste otwarcie wystawy (zazwyczaj dzieł sztuki, ale także innych osiągnięć, np. naukowych lub dorobku miasta), odbywające się przed oficjalnym rozpoczęciem dostępu dla publiczności. Celem wernisażu jest podniesienie rangi oraz nadanie rozgłosu wystawie, a jednocześnie jest on okazją do spotkania się przyjaciół i znajomych bohatera wystawy oraz osób interesujących się bądź związanych z branżą, którzy często mają unikalną okazję zetknąć się osobiście z autorem wystawianych prac. Tyle na ten temat Wikipedia. W sumie jasne i proste. Idźmy dalej. Jak zrobić wernisaż, aby nie zanudzić gości i aby twórca i twory jego były w środku uwagi, bo taki przecież je...
Czytaj więcej