Polaroid 55...


Zrobiłem pierwszą i jedyną klatkę i ... już się zakochałem w tym materiale.
Zresztą zobaczcie sami:

Mr. "Bob The Builder"
Polaroid 55, negatyw, ISO 35
t: 4s, f:5,6; skan Epson 4990


crop 100%


Bob w pozytywie.. :)


Komentarze

iczek pisze…
Głupio w sumie komentować własny post, ale czym dłużej patrze, tym bardziej nie mogę oprzeć się wrażeniu, że plastyka na pierwszej focie jest po prostu nie z tego świata....!

Kurcze, żadnym super hiper nikonowskim i canonowskim szkłem nigdy w życiu nie uzyskałem takiej miękkości i takiej plastyki obrazu przy zachowaniu tak wybitnej ostrości...!

Czy tylko ja mam takie wrażenie, ze ten materiał w połączaniu ze szkłem sprzed 50 lat jest po prostu The Killer Combo :) :) ?
21 sierpnia 2008 23:21
Anonimowy pisze…
no tak, pieknie, ale po co? co dalej - ulf? 16x24?... to nawet nie sztuka dla sztuki...

tonalnosc... sralnosc... pokaz mi z tego zdjecie przynajmniej tak dobre jak ci z contaxa wychodza...
22 sierpnia 2008 00:12
Anonimowy pisze…
Ty nie rozumiesz alkos. Ty jestej fotopstrykiem, ktory wali masowke a tu ocierasz sie o sztuke. Te niuanse plastyczne, gra cieni i swiatel. Nie wiesz, ze fotograficznym gralem jest forma?


Iczek. Sprzedaj szybko ten aparat. Wpadasz w pulapke. Potem, kiedy sie ockniesz bedziesz zalowal straconego czasu.
22 sierpnia 2008 07:20
Anonimowy pisze…
hmm, a jak Waść skanujesz te niewymiarowe negatywy, kładziesz jakąś szybke na skaner, czy też masz jakąś chałupniczo wyrezaną ramkę? :) Keek, a na czym polega ta pułapka? (oprócz tego że forma..itp.) ? :)
22 sierpnia 2008 09:05
iczek pisze…
Alkosie Drogi - ty jesteś prawdziwy fotograf.. wiem :)
Rolka, dwie, trzy dziennie to faktycznie zmusza do (cyt.) "sralności" :)
Ale na szczęście, każdy bawi się w swoim ogórdku więc mi całkowicie nie przeszkadza to, że masz inny ogląd świata. Wręcz mnie to zachwyca :)

rK - całe życie czegoś żałujemy...:) Jednio usuwają swoje posty z forum i zmieniają nicki jak rękawiczki.. :), inni zmieniają formę, jeszcze inni robią sobie beke z całego swiata.. :) Każde podejście jest w sumie dość oryginalne... Ale czy któreś lepsze... no nie wiem...

myszowaty - otwieram pokrywę, kładę fiszkę na szkło, zamykam i naciskam Scan :) Nic wiecej nie robie, nawet korekcji nie daje...
Ten skaner każdego dnia mnie zaskakuje... Ramki mam, ale jak widzisz mnie bawi ta forma z ramkami... mega kozackie te ramki są :) Od razu mówie, że nie mam żadnych newtonów itp.. kłądę swiecącym do dołu (czyli emulsją do góry)
22 sierpnia 2008 09:43
Anonimowy pisze…
Mysza. Chodzi o forme. Obrazki z LF sa tak piekne, ze potrafia zauroczyc i zaslonic potrzebe tresci, ktora moim zdaniem jest esencja fotografii. Potem czlowiek trzepie nudne, podobe do tysiecy innych fotki ze zdzblami traw na horyzoncie, kiedy po obejrzeniu piatego z kolei ma sie juz dosyc. Nie mowie, ze "jedyny sluszny" to chodzenie i trzaskanie cyfrowka przekontrastowionych zdjec ludzi na ulicy. Ja lubie srodek.
22 sierpnia 2008 10:06
iczek pisze…
Niewątpliwie najwięcej treści w fotografii jest w fotach... encyklopedii. Uha ha ha... ale żarcik :):)
22 sierpnia 2008 10:24
witek pisze…
Wybacz, ale Bob, niezależnie od tonalności wywołuje u mnie tylko jeden odruch.
22 sierpnia 2008 19:33
Anonimowy pisze…
witam, a jaki to skaner? pozdr. kazanuss
29 sierpnia 2008 10:08
iczek pisze…
A wystarczy przeczytać podpis pod zdjęciem...
29 sierpnia 2008 10:16
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Artysto" - pokaż kalekę...!

Obraz
Od lat męczy mnie coś. To coś, ukrywa się pod słowem: wykorzystywanie. A dokładniej - czy artysta ma prawo wykorzystywać innych ludzi i ich ułomności do osiągnięcia jakiegoś celu mniej lub bardziej artystycznego. By zaspokoić swoje ego!? Kurcze fundamentalne pytanie, które rodzi się za każdym razem gdy widzę banalny portrecik jakiegoś ćpuna pod dworcem lub pijaka lub słynne już zwycięskie zdjęcia narkomanki z WPP kilka lat temu. Tym razem poruszył mnie (negatywnie) materiał omawiany na SO autorstwa Oiko Petersena, pt.: "DOWNTOWN Collection ", w którym gość przebrał ludzi chorych na Zespół Downa w śmieszne stroje i ustawił ich w śmiesznych pozach. Jednocześnie czytając uzasadnienie autora krew mnie zalewa: "W obiegowej opinii zespół Downa kojarzy się z nieszczęściem i smutkiem, jednak w rzeczywistości może być całkiem inaczej. Jeżeli tylko nie będziemy patrzyli na osoby z zespołem Downa przez pryzmat naszej normalności szybko okaże się, że zespół Downa wcale nie musi być...
Czytaj więcej

Powrót

Obraz
Jest 20 sierpnia 2025 roku. Od dnia zamknięcia tego bloga minęło 5666 dni. Ostatni wpis kończący moją przygodę z najlepszą rzeczą, którą zrobiłem w Internecie był datowany na 15 lutego 2010. Po ponad 15 latach postanowiłem przywrócić do życia, poprzez powrót do indeksowania w Google te moje wpisy. Oczywiście w tym czasie prowadziłem inny blog na platformie wordpress:  iczek.pl , ale od czasu do czasu chciałem powrócić do dawnych lat. Co dalej? Nie wiem jeszcze... nowa wersja bloga "Fotopropaganda" ma trochę inny charakter. Czy dam radę kontynuować taką formę regularnego dzielenie się swoją fotograficzną pasją? Czy ma sens utrzymywanie dwóch blogów? Czy ktokolwiek jeszcze czyta blogi? :) Zapraszam Was do przeglądania archiwum, zapraszam Was do fotografowania!
Czytaj więcej

Czy jestem normalnie nienormalny...!?

Określenie - Jesteś nienormalny! - generalnie ma zabarwienie pejoratywne. Ale nie wszędzie i nie do końca to prawda. Oto bowiem, wśród pewnych środowisk, bycie normalnym jest co najmniej ujmą na honorze i świadczy o (uwaga!) ograniczeniu umysłowym. Za to bycie nienormalnym daje przepustkę do zrozumienia prawdziwej tkanki ontologicznej. Słowa więc normalny i nienormalny w określonym kontekście mogą zamieniać się znaczeniami. Sztuka jest świetną warstwą kulturową, na której te słowa robią karierę i najłatwiej je zdefiniować wymyślnym akapitem. Czemu pisze te androny...? Bo zadałem sobie pytanie czy ja jestem już tak bardzo normalny, że rzygać się chce ludziom na mój widok i na widok moich postów, czy też może (oby!) jednak wciska się nam coś by nas przekonać, że nasza normalność to ułomność. Czytam bowiem oto COŚ TAKIEGO na jednym z portali fotograficznych i oglądam podłączone zdjęcia. I nie rozumiem! Łzy napływają mi do oczu. Kark wilgotnieje w ułamku sekundy, bo cała wiedza, która za...
Czytaj więcej