Fotograf NN... Christine Fenzl



Bez zbytniego gadania, polecam Christine Fenzl

Niektórych rozczaruje, niektórym się wyda banalne.
A jednak. Zapisałem w Ulubionych.
Może dlatego, że są tam foty z Gdańska z lat 2002-2003 i ogląda się je jak obecne foty z Rumuni czy Białorusi :)



fot.: Christine Fenzl


Komentarze

jarek pisze…
Ej, przeciez dzisiaj mozna zrobic nawet bardziej rumunskie zdjecia w Gdansku :-P Ja nie moge darowac pani Krystynie, ze moja Zaspe (rejon Walesy i Papieza) nazwala Przymorzem.
4 czerwca 2009 23:20
www.juliamolner.com pisze…
przepraszam... a kiedy byles w Rumunii?
tak dobrze znasz ten kraj, ze sie tak wypowiadasz?

polecam wybrac sie tez do polskiej wsi

Zapraszam na swojego bloga, tam sa zdjecia z Rumunii.
5 czerwca 2009 00:07
guerilla pisze…
ja byłem w Rumunii - kilka miesięcy temu. I co prawda Iczek poleciał stereotypowo, ale jednak taki skrót myślowy jest jeszcze uzasadniony. Nie ma się co buntować czy obrażać, różne miejsce mają różną estetykę.

PS. na twoim blogu nie da się przebrnąć przez ślubne zdjęcia żeby dotrzeć do czegokolwiek ciekawego..
5 czerwca 2009 02:36
iczek pisze…
@Julia - nie wytnę wpisu, ale te komentarze nie służą promowaniu własnej "twórczości". Daruj wiec sobie pojawianie sie tutaj tylko po to, by dać link do swojego bloga...

Dziekuje!
5 czerwca 2009 07:28
krzychu pisze…
nie czuję się rozczarowany lineczką, bo nie miałem określonych oczekiwań; na chwilę obecną wydają mi się banalne.
5 czerwca 2009 10:20
studio navigo pisze…
Iczku, Julia nie pojawiła się na Twoim blogu po to, żeby promować własną twórczość - napisała to, co napisała, ponieważ ona jest właśnie stamtąd. Nie reklamowała więc własnego bloga, tylko zaprotestowała przeciw powielaniu stereotypowego obrazu swojego kraju.
5 czerwca 2009 13:33
iczek pisze…
I dlatego napisala, zapraszenie do swojego bloga, gdzie zdjec niby "prawdziwych stamtąd" jest jak na lekarstwo...?

Ok, moze zle to odebralem...

Jesli Julia poczula sie dotknieta, to sorry.
5 czerwca 2009 15:02
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

"Artysto" - pokaż kalekę...!

Obraz
Od lat męczy mnie coś. To coś, ukrywa się pod słowem: wykorzystywanie. A dokładniej - czy artysta ma prawo wykorzystywać innych ludzi i ich ułomności do osiągnięcia jakiegoś celu mniej lub bardziej artystycznego. By zaspokoić swoje ego!? Kurcze fundamentalne pytanie, które rodzi się za każdym razem gdy widzę banalny portrecik jakiegoś ćpuna pod dworcem lub pijaka lub słynne już zwycięskie zdjęcia narkomanki z WPP kilka lat temu. Tym razem poruszył mnie (negatywnie) materiał omawiany na SO autorstwa Oiko Petersena, pt.: "DOWNTOWN Collection ", w którym gość przebrał ludzi chorych na Zespół Downa w śmieszne stroje i ustawił ich w śmiesznych pozach. Jednocześnie czytając uzasadnienie autora krew mnie zalewa: "W obiegowej opinii zespół Downa kojarzy się z nieszczęściem i smutkiem, jednak w rzeczywistości może być całkiem inaczej. Jeżeli tylko nie będziemy patrzyli na osoby z zespołem Downa przez pryzmat naszej normalności szybko okaże się, że zespół Downa wcale nie musi być...
Czytaj więcej

Powrót

Obraz
Jest 20 sierpnia 2025 roku. Od dnia zamknięcia tego bloga minęło 5666 dni. Ostatni wpis kończący moją przygodę z najlepszą rzeczą, którą zrobiłem w Internecie był datowany na 15 lutego 2010. Po ponad 15 latach postanowiłem przywrócić do życia, poprzez powrót do indeksowania w Google te moje wpisy. Oczywiście w tym czasie prowadziłem inny blog na platformie wordpress:  iczek.pl , ale od czasu do czasu chciałem powrócić do dawnych lat. Co dalej? Nie wiem jeszcze... nowa wersja bloga "Fotopropaganda" ma trochę inny charakter. Czy dam radę kontynuować taką formę regularnego dzielenie się swoją fotograficzną pasją? Czy ma sens utrzymywanie dwóch blogów? Czy ktokolwiek jeszcze czyta blogi? :) Zapraszam Was do przeglądania archiwum, zapraszam Was do fotografowania!
Czytaj więcej

Czy jestem normalnie nienormalny...!?

Określenie - Jesteś nienormalny! - generalnie ma zabarwienie pejoratywne. Ale nie wszędzie i nie do końca to prawda. Oto bowiem, wśród pewnych środowisk, bycie normalnym jest co najmniej ujmą na honorze i świadczy o (uwaga!) ograniczeniu umysłowym. Za to bycie nienormalnym daje przepustkę do zrozumienia prawdziwej tkanki ontologicznej. Słowa więc normalny i nienormalny w określonym kontekście mogą zamieniać się znaczeniami. Sztuka jest świetną warstwą kulturową, na której te słowa robią karierę i najłatwiej je zdefiniować wymyślnym akapitem. Czemu pisze te androny...? Bo zadałem sobie pytanie czy ja jestem już tak bardzo normalny, że rzygać się chce ludziom na mój widok i na widok moich postów, czy też może (oby!) jednak wciska się nam coś by nas przekonać, że nasza normalność to ułomność. Czytam bowiem oto COŚ TAKIEGO na jednym z portali fotograficznych i oglądam podłączone zdjęcia. I nie rozumiem! Łzy napływają mi do oczu. Kark wilgotnieje w ułamku sekundy, bo cała wiedza, która za...
Czytaj więcej